The poets are always interested in colors and beside the artistic function of colors in creation of poetic images and artistic similes, they use the symbolic features of color terms to communicate their characteristic emotions. The subject of this article is the analysis of function of color elements as one of the linguistic and intratextual elements of poetry in The Divan of Rudaki. There is an ongoing debate about whether Rudaki was a congenital blind or he became blind later in his life. This article is allocated to analysis the high frequency usage of color elements in the few remaining verses of Rudaki’s poems. It also points out the several linguistic signs in his poems which show that Rudaki was not a congenital blind; The linguistic signs such as alteration of subjective affairs to objective affairs by artistic application of colors, his special consideration of the nature and it’s built-in images, the lexical and idiomatic use of colors and it’s built-in compounds, presentation of an abstract image by color terms in the form of tangibles, indirect relation between color and mental concept, the use of enigma, and approaching to the intended referent and the visual experience of images by a partial description.
Шоирон њамвора ба ранг­њо таваљљуњи хоссе нишон додаанд ва дар канори коркарди њунари унсури ранг дар халќи тасовири шоирона ва ташбењоти њунарї, аз вижагии­ намодини ранг­вожа­њо низ дар интиќоли авотиф ва эњсосоти вижаи худ бањра бурдаанд. Мавзўи бањси ин маќола баррасии корбурди унсури ранг дар девони Рўдакї ба масобаи яке аз аносури забонӣ ва дарун­матнии шеър аст. Аз замон­њои дур кўри модарзод будан ё кўр шудани Рўдакї дар авохири умраш, масъалае мубњам ва торик мањсуб ме­шавад, ки зењни пажўњандагонро ба худ машѓул доштааст. Ин маќола ба баррасии басомади фаровони корбурди унсури ранг дар андак абёти боќимонда аз Рўдакї ва ишора ба чандин маврид аз нишонањои забонӣ ва дарун­матнии шеъри ў, аз ќабили табдили умури зењнӣ ба умурӣ њиссӣ бо корбурди њунармандонаи ранг, таваљљуњи хосси ў ба табиат ва тасовири барсохта аз он, корбурди луѓавї ва истилоњии ранг ва таркиботи барсохта аз он, ироаи тасвири интизоӣ дар ќолаби мањсусот ба кумаки ранг­вожа­њо, робитаи ѓайримустаќими ранг ва мафњуми зењнї, истифода аз луѓаз ё чистон, расидан аз сатњи тавсифи љузӣ ба мисдоќи мавриди назар ва таљрибаи дидор ва тасовири дидорӣ, ихтисос дорад, то нишон дињад, ки Рўдакї дар ибтидо чунин тасовиреро дида ва дарк карда ва кўри модарзод набудааст.