عبدالغنی میرزایف، بنیان‌گذار پژوهشگاه شرق‌شناسی تاجیک

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار

چکیده

در سال ۱۹۷۰م با سعی و تلاش آکادمیک عبدالغنی میرزایف شعبۀ شرق‌شناسی و آثار خطی آکادمی علوم تاجیکستان به انستیتو شرق‌شناسی تبدیل شد که در حیات علمی- فرهنگی جمهوری تاجیکستان پدیده‌ای نو محسوب می‌شد. در چهارچوب امکانات مالی انستیتو با اهتمام میرزایف، شعبه‌ها و بخش‌های نو، ازجمله بخش‌های ایران، افغانستان، هند و پاکستان و ممالک عربی تأسیس شد که در آن‌ها تاریخ و اقتصاد، ادبیات و زبان‌های این کشورها مورد تحقیق و پژوهش قرار می‌گرفت. دیری نگذشت که انستیتو شرق‌شناسی دوشنبه در مقیاس سابق به مرکز شرق‌شناسی نیرومندی مبدل شد که در تحقیق ادبیات و تاریخ و اقتصاد کشورهای شرق نزدیک به نتیجه‌های چشمگیری نائل شد. عبدالغنی میرزایف نه‌تنها محقق و دانندۀ برجستۀ ادبیات کلاسیک فارسی و تاجیکی، و منبع‌شناس باریک‌بین، بلکه شرق‌شناس شناخته به‌معنای کلاسیک آن بوده است. تحقیق و کشف یک دورۀ مهم از ادبیات کلاسیک تاجیک (سده‌های ۱۶-۱۸) به تحقیق و زحمت میرزایف تعلق دارد؛ ضمن‌ اینکه تأسیس مکتب شرق‌شناسی تاجیک نیز با نام و تلاش وی ارتباطی ناگسستنی دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Абдулѓанї Мирзоев–бунёнгузори Пажўњишгоњи шарќшиносии Тољикистон

نویسنده [English]

  • Олимљон Муродї
چکیده [English]

Дар соли 1970 бо саъю талоши академик Абдулѓанї Мирзоев шуъбаи шарќшиносї ва осори хаттии Академияи улуми Тољикистон ба Институти шарќшиносї табдил шуд, ки дар њаёти илмї-фарњангии Љумњурии Тољикистон падидае нав мањсуб мешуд. Дар чањорчўби имконоти молии институт бо эњтимоми Мирзоев шуъбањо ва бахшњои нав, аз љумла бахшњои Эрон, Афѓонистон, Њинду Покистон ва мамолики арабї таъсис шуд, ки дар онњо таъриху иќтисод, адабиёт ва забонњои ин кишварњо мавриди тањќиќу пажўњиш ќарор мегирифт. Дере нагузашт, ки Институти шарќшиносии Душанбе дар миќёси собиќ Шўравї ба маркази шарќшиносии неруманде мубаддал шуд, ки дар тањќиќи адабиёту таърих ва иќтисоди кишварњои Шарќи Наздик ба натиљањои чашмгире ноил шуд. Абдулѓанї Мирзоев на танњо муњаќќиќ ва донандаи барљастаи адабиёти классики форсию тољикї ва манбаъшиноси борикбин, балки шарќшиноси шинохта ба маънои классики он будааст. Тањќиќ ва кашфи як давраи муњим аз адабиёти классики тољик (садањои 16-18) ба тањќиќ ва зањмати Мирзоев тааллуќ дорад, зимни ин ки таъсиси мактаби шарќшиносии тољик низ бо ному талоши вай иртиботе ногусастанї дорад.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Абдулѓанї Мирзоев
  • шарќшинос
  • Институти шарќшиносї