Бунёди љумла дар њар забон иборат аз талфиќе аз маљмўае аз вожагон дар як пайвастори сохторї ва маъноест. Бетаваљљўњӣ ба ин сохтори мантиќӣ худ ба худ ба ноњинљории дар забон ва гуфтор мунљар мешавад. Бо ин рўйкард маќолаи њозир ба муќоисаи забони матбуот бо забони адабї пардохта ва талош кардааст, ки иёре барои мизони арзёбии он ироа дињад. Бо диќќат дар забони васоити ахбори омма, ки мунъакискунандаи забони адабии тољик аст, метавон дарёфт, ки омилҳое чун таъсири забони зинда, лањља ва гўишњо ва таъсири забонњои бегона муљиби эљоди тањаввулоте дар забони адабии муосири тољик шудааст. Њамчунин ба мадади забони матбуоти Эрону Афѓонистон шуморе калимањо дар забони матбуоти тољик ворид шудааст, ки ин калимањо љойгоњи худро дар гуфтор ва навиштори тољикӣ мањкам кардаанд. Ќудрат ва тавоноии забони адабї ба ин вобастааст, ки меъёрњои он то чї њад дар талаффуз, имло, истифода аз аносири луѓавї, тарзу воситањои калима ва таркибсозї, шаклсозї, ибора ва љумлабандӣ устуворанд ва дар гуфтору навиштор, дар услубњои мухталиф баёни фикр аз тарафи соњибзабонон риоят мешаванд. Нигоранда дар ин маќолаи зайл ановини чун меъёри имло ва талаффуз, меъёри истеъмоли калима, ба кор бурдани калима дар љойгоњи муносиб ва меъёри истеъмоли воњидњои иборатпардозї, бо зикри мисолњои гуногуни забонӣ ба муќоисаи забони адабї ва забони матбуоти тољик рўй овардааст.