Эљодёти шифоњии мардуми Самарќанд дар њар давру замон мавриди истифода буда ва манбаъи муњимми сарчашмаи адабии шоирон ва нависандагон, олимон, фарњангшиносон ва махсусан эљодкорони  воќеї ќарор гирифтааст. Шањри Самарќанд ва рустоњову навоњии перомунии он аз нимаи дувуми ќарни нуздањуми мелодї таваљљуњи  аврупоиён, бавижа донишмандони подшоњии русро ба худ љалб кард. Баъд аз Инќилоби Октябри соли 1917 м. дар Русия ва таъсиси њукумат шўроњо дар Самарќанд, аз авоили солњои бистум шуморе аз олимони самарќандї монанди Тўраќул Зењнї, Назруллоњи Бектош, Баќозода, Обид Исматї, Писарчик, Абдусалом Дењотї ва шуморе дигар аз бедордилони тољику руси самарќандї ба гирдоварї ва тањќиќу тадвини намунањои фолклори ин диёр камари њиммат бастанд. Аз байни маводи гирдовардашудаи фолклоршиносон маводе дар бораи маросими љашни арўсї, маргу мотам, фолклори маросими мавсимї ва таронањои њаљвї бисёр љолиби таваљљуњанд. Дар ин маќола бархе аз корњои пажўњишии анљомшуда дар бораи фолклори Самарќанд баррасї шудааст.