Судси фахрӣ асбоби расадї аст, ки Абўмањмуди Хуљандї онро ба номи Фахруддавла сохтааст. Дар ин маќола дар бораи вижагињои судси фахрї ва нањваи ихтироъи ин васила аз сўи Хуљандї бо такя бар матолиби наќлшуда дар манобеъи гуногун, аз љумла «Тањдиду нињоёти-л-имкон»-и Берунии Хоразмї ва «Љомеъу-л-мабодї ва-л-ѓоёт»-и Абўалї Њасан ибни Марокашї бањс шудааст. Дар идомаи маќола низ бањсе дар бораи ќонуни њайат (шакли муѓнї) матрањ шудааст. Ончунон ки дар китоби «Маќолиди илми илоњия» омадааст, Хуљандї дар китобе, ки рољеъ ба ситорагони собит навишта буд, аз бурњоне ба номи ќонуни њайат, ки мутафовит бо бурњонњои дигар аст, истифода карда буд. Албатта, Берунии Хоразмї ихтироъи шакли муѓниро байни Абўнаср, Хуљандї ва Абулвафо машкук дониста ва бештар ин ихтироъро ба устоди худ Абўнаср мансуб кардааст. Нигорандаи ин маќола дар поён ба ин натиља расида, ки агар дар ихтироъи шакли муѓнї ё ќонуни њайат шак аст, ки Хуљандї нахустин бонии он бошад, дар сохти судси фахрї њељ тардиде нест, ки Хуљандї нахустин донишмандест, ки онро сохтааст.