Навиштаи њозир бо њадафи наќду тањлили маќолаи «Дар бораи фарњанги решашинохтии забони форсї ва зарурати тадвини он»  таълифи Бањмани Саркоротї, ки дар сездањумин шумораи «Номаи Фарњангистон» чоп шуда, ба нигориш даромадааст. Нигоранда бо таъкид бар ин ки унвони аслии маќола бо мавзўъ ва мењвари аслии он њамхонии комил надорад, дар бораи адами шифоњияти таорифи баёншуда аз вожањо ва истилоњоти аслии бакоррафта дар матн, яъне «фарњанг», «решашиносї», «забон»  ва «забони форсї»  бањс карда ва зайли ановини мустаќил бад-онњо пардохтааст. Ба назари нигоранда дар маќолаи мавриди бањс таърифи “фарњанг” бисёр мубњам ва печида аст. Дар мавриди «решашиносї»  низ таърихчае аз аввалин аносири шаклгирии ин раванди таърихї дар муќаддамаи маќола омада. Аммо муаллиф дар пардохтан ба усули тадвини фарњанги решашинохтї аз зикри бархе усули асосї чашмпўшї кардааст. Дар њавзаи забон низ нигоранда бо ишора ба ин ки вуруди як вожаи дахил, он њам аз як забони ѓайрихешованд ба маљмўъаи вожагон ва балки манзумаи як забон љуз итлоќи лафз бар маънї љойгоњи дигаре надорад, ёдовар мешавад, ки дар ин маќола дар тафриќи вожањои дахил дар забони форсї ва таќсими онњо ба ду гурўњ-«вожањои дахили мансух»  ва «вожањои дахили роиљ» на адабиёти классик, балки «забон ва гуфтори роиљ ва имрўзї»  меъёр ќарор гирифтааст. Њол он ки решашиносии вожањои дахил, он њам аз забонњои ѓайрихешованд натиљае дар бар надорад ва агар ќарор аст коре дар ин замина сурат гирад, бењтар аст дар ќолаби маљмўае људогона бо унвони «Фарњанги решашинохтии вожањои дахил дар забони форсї»  бошад. Њамчунин, муаллифи ин маќола алоќаи вофире ба гунљондани асомии хос дар фарњанги мавриди бањс дорад, ки чунин тарње дар ќолаби ин фарњанг намегунљад.