Мулло Лочин аз шуарои мантиќаи Бадахшон аст, ки фаќат дар айёми пирї ба фаъолияти њунарї даст задааст. Ин маќола шарњи мухтасаре аз рўзгор ва ашъори Мулло Лочин аст. Таърихи таваллуди ў дар њељ маъхазе зикр нашудааст. Тибќи ончи дар манобеъ омада, ў умри беш аз сад солро сипарї карда ва ба шањодати навиштањояш  дар 92-солагї китобашро навишта ва ба ривояте дар соли 1316 ш. чашм аз љањон фурў бастааст. Китобе, ки Хушназари Помирзод чоп карда, танњо таълифест, ки дар заминаи Мулло Лочин боќї мондааст. Китоб иборат аз ду фасл аст: фасли аввали онро манзумањо ва ашъор ташкил додаанд, ки 1397 байт ба форсї ва 120 байт ба забон шуѓнонї аст; Фасли дувум аз порањои мансур иборат аст, ки муњтавои онро дуоњо, тафсири оёту ањодис ва... ташкил медињанд. Умдаи ќолабњои шеърии мавриди истифода дар ашъори Мулло Лочин ќасида, маснавї, тарљеъбанд, мустазод ва дар мавориде рубої аст.